Dersław dla Romana Dziubiny!

Treść

Dziś (9.01), podczas uroczystej gali w budynku Gorlickiego Centrum Kultury, najwyższe wyróżnienie przyznawane przez Burmistrza Miasta Gorlice – statuetkę Dersława – odebrał Roman Dziubina – lokalny patriota, człowiek wielkiej pasji, wieloletni rektor Uniwersytetu Złotego Wieku, redaktor „Kuriera Gorlickiego” oraz „Kwartalnika Gorlickiego”, który swoją miłością do Gorlic dzieli się z kolejnymi pokoleniami.

Statuetka Dersława Karwacjana to doroczne wyróżnienie wręczane wybitnym osobom, których zaangażowanie i praca w sposób szczególny wpływa na ochronę kultury, dziedzictwa Gorlic, wspiera inicjatywy społeczne i promocję Gorlic oraz całego regionu.

Statuetka wręczona przez burmistrza Rafała Kuklę to podziękowanie za życiowy dorobek i wybitne zasługi na rzecz Miasta Gorlice.

Laudację na cześć nagrodzonego odczytał prowadzący galę Dyrektor Gorlickiego Centrum Kultury Janusz Zięba.
„Urodził się 1 maja 1952 roku, w Święto Pracy – i być może właśnie dlatego od samego początku los obdarzył go szczególną cechą: pracowitością połączoną z wytrwałością. Przyszedł na świat w domu przy ulicy Karwacjanów w Gorlicach. Tu stawiał pierwsze kroki, tu dorastał, chłonąc miasto wszystkimi zmysłami. Długie nogi, długie włosy i dusza humanisty – zestaw, który od początku zapowiadał drogę nieoczywistą, ale sensowną.

Z rodzinnych Gorlic wyjechał do Wrocławia. Duże miasto, studia polonistyczne, a zaraz po nich praca i rytm wielkiej aglomeracji. Wszystko się zgadzało, wszystko miało swój porządek. A jednak sercem i duchem nieustannie wracał tam, skąd wyszedł – do swojej małej ojczyzny. I wrócił. Z rodziną. Choć Wrocław bardzo przypadł do gustu małżonce Barbarze… ale miłość, jak wiadomo, bywa przekonująca. Uległa.”

Roman Dziubina to niestrudzony popularyzator historii i kultury regionu. Jako publicysta, redaktor, autor licznych tekstów i inicjator wydarzeń kulturalnych od dekad utrwala pamięć o Gorlicach – ich przeszłości, ludziach i miejscach.
Jako nauczyciel kształtował nie tylko wiedzę, ale i wrażliwość młodych ludzi. Dziś owocem tej pracy są spotkania na ulicy, uśmiechy dawnych uczniów i pamięć o człowieku, który potrafił uczyć myślenia. Swoją pasję do historii miasta rozwijał także na łamach lokalnych wydawnictw. Z myślą o najmłodszych mieszkańcach wydał „Historyjki gorlickie”, wierząc, że miłość do miasta najlepiej zaszczepiać od dzieciństwa. Sprawy Gorlic – ich teraźniejszość i przyszłość – zawsze były dla niego elementem codziennej odpowiedzialności obywatelskiej.

Jako samorządowiec i działacz społeczny zawsze stawiał na rozmowę, rozwagę i szacunek wobec drugiego człowieka.

Jako rektor i założyciel Uniwersytetu Złotego Wieku w Gorlicach co tydzień daje seniorom radość, poczucie sensu i zwykłą, ludzką potrzebę spotkania. Łączy ich w jedną lokalną społeczność, w której nikt nie jest „po latach”, lecz „wciąż w drodze”.
„Bo są ludzie, którzy nie tylko żyją w mieście. Są też tacy, którzy to miasto współtworzą – dzień po dniu, słowem, pamięcią i obecnością”

Serdecznie gratulujemy!